ساختار حال ساده
فعل در زمان حال ساده در زبان انگلیسی شکل اصلی فعل است. در همه شخص‌ها به غیر از سوم شخص مفرد فعل به صورت ساده می‌آید. در حالت سوم شخص مفرد، شکل ساده افعال s یا es به خود می‌گیرد. در زبان فارسی این زمان را معمولا به صورت حال ساده یا حال استمراری ترجمه می‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:
مثال
سوالی کردن
برای سوالی کردن جملات حال ساده، از افعال کمکی do و does استفاده می‌کنیم. از does برای سوم شخص مفرد (he, she, it) و برای سایر ضمایر از do استفاده می‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:
برای سوالی کردن با واژه‌های پرسشی where و what و why و when نیز به فعل کمکی do و does نیاز داریم. اگر بخواهیم با واژه‌های wh پرسشی کنیم، باید ابتدا جمله خبری را با فعل کمکی do/does به سوالی تبدیل کنیم، بعد قسمتی از جمله را که می‌خواهیم درباره‌اش سوال کنیم حذف می‌کنیم و واژه پرسشی مورد نظر را در ابتدای جمله قرار می‌دهیم. به مثال زیر توجه کنید:
منفی کردن
برای منفی کردن حال ساده از افعال کمکی do/does به علاوه منفی‌کننده not استفاده می‌کنیم. برای سوم شخص مفرد (she/he/it) از does not یا doesn’t و برای سایر ضمایر از do not یا don’t استفاده می‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:
کاربردهای حال ساده
1. برای صحبت کردن درباره چیزهایی که در حال حاضر حقیقت دارند، به عبارتی دیگر درباره حقایق هستند. به مثال‌های زیر توجه کنید:
2. برای صحبت کردن درباره اتفاق‌هایی که بارها و بارها تکرار می‌شوند و تبدیل به روتین و روندی همیشگی شده‌اند. معمولا برای نشان دادن این کاربرد از قیدهای تکرار (مثل sometimes, often. always و never) استفاده می‌کنیم. به مثال‌های زیر توجه کنید:
3. برای صحبت کردن درباره حقایق علمی. به مثال‌های زیر توجه کنید:
4. برای صحبت کردن درباره برنامه‌ای که در آینده قطعا به وقوع خواهد پیوست. به مثال‌های زیر توجه کنید: